فسفر با نماد P (به انگلیسی Phosphorus) عنصر شمارهی ۱۵ جدول تناوبی و از دستهی «نافلز» است. جرم اتمی آن حدود ۳۰٫۹۷۴ و حالت مادهی آن در شرایط استاندارد جامد است. این عنصر در دورهی ۳ و گروه ۱۵ جدول تناوبی قرار دارد و الکترونهای آن در لایههایی بهصورت ۲، ۸، ۵ چیده شدهاند. آرایش الکترونی فشردهی فسفر برابر [Ne] 3s² 3p³ است. کاربردهای شناختهشدهی فسفر شامل کودهای شیمیایی، مواد شوینده و کبریت است.
آرایش الکترونی فسفر (P) با ۱۵ الکترون بهصورت زیر است. لایهی آخر، یعنی لایهی ۳، جداگانه آمده است:
توزیع ۱۵ الکترون فسفر در لایههای K تا M:
نافلزها معمولاً رسانای ضعیف گرما و الکتریسیتهاند و در حالت جامد شکنندهاند؛ عناصر پایهی شیمی آلی و زیستی در این دسته قرار دارند.
عدد اتمی فسفر (P) برابر ۱۵ است؛ یعنی هر اتم آن ۱۵ پروتون دارد.
آرایش الکترونی فسفر (P) بهصورت 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p³ است؛ بهصورت فشرده [Ne] 3s² 3p³ و لایهی آخر آن 3s² 3p³ است.
نماد شیمیایی فسفر حرف P است و نام انگلیسی آن Phosphorus است.
فسفر در دورهی ۳ و گروه ۱۵ قرار دارد و از دستهی «نافلز» است.
جرم اتمی فسفر حدود ۳۰٫۹۷۴ (بر حسب یکای جرم اتمی) است.
حالت مادهی فسفر در شرایط استاندارد جامد است.
از کاربردهای فسفر میتوان به کودهای شیمیایی، مواد شوینده و کبریت اشاره کرد.
فسفر توسط هننیگ براند در سال ۱۶۶۹ کشف شد.
هیدروژن (H)کربن (C)نیتروژن (N)اکسیژن (O)گوگرد (S)سلنیوم (Se)
