فلوئور با نماد F (به انگلیسی Fluorine) عنصر شمارهی ۹ جدول تناوبی و از دستهی «هالوژن» است. جرم اتمی آن حدود ۱۸٫۹۹۸ و حالت مادهی آن در شرایط استاندارد گاز است. این عنصر در دورهی ۲ و گروه ۱۷ جدول تناوبی قرار دارد و الکترونهای آن در لایههایی بهصورت ۲، ۷ چیده شدهاند. آرایش الکترونی فشردهی فلوئور برابر [He] 2s² 2p⁵ است. کاربردهای شناختهشدهی فلوئور شامل خمیر دندان، تفرینهها و تولید اورانیوم است.
آرایش الکترونی فلوئور (F) با ۹ الکترون بهصورت زیر است. لایهی آخر، یعنی لایهی ۲، جداگانه آمده است:
توزیع ۹ الکترون فلوئور در لایههای K تا L:
هالوژنها عناصر گروه ۱۷ هستند؛ نافلزهای بسیار واکنشپذیری که با فلزها ترکیبهای نمکی میسازند.
عدد اتمی فلوئور (F) برابر ۹ است؛ یعنی هر اتم آن ۹ پروتون دارد.
آرایش الکترونی فلوئور (F) بهصورت 1s² 2s² 2p⁵ است؛ بهصورت فشرده [He] 2s² 2p⁵ و لایهی آخر آن 2s² 2p⁵ است.
نماد شیمیایی فلوئور حرف F است و نام انگلیسی آن Fluorine است.
فلوئور در دورهی ۲ و گروه ۱۷ قرار دارد و از دستهی «هالوژن» است.
جرم اتمی فلوئور حدود ۱۸٫۹۹۸ (بر حسب یکای جرم اتمی) است.
حالت مادهی فلوئور در شرایط استاندارد گاز است.
از کاربردهای فلوئور میتوان به خمیر دندان، تفرینهها و تولید اورانیوم اشاره کرد.
فلوئور توسط هنری مواسان در سال ۱۸۸۶ کشف شد.
