ید با نماد I (به انگلیسی Iodine) عنصر شمارهی ۵۳ جدول تناوبی و از دستهی «هالوژن» است. جرم اتمی آن حدود ۱۲۶٫۹ و حالت مادهی آن در شرایط استاندارد جامد است. این عنصر در دورهی ۵ و گروه ۱۷ جدول تناوبی قرار دارد و الکترونهای آن در لایههایی بهصورت ۲، ۸، ۱۸، ۱۸، ۷ چیده شدهاند. آرایش الکترونی فشردهی ید برابر [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p⁵ است. کاربردهای شناختهشدهی ید شامل ضد عفونی، عکاسی و هورمون تیروئید است.
آرایش الکترونی ید (I) با ۵۳ الکترون بهصورت زیر است. لایهی آخر، یعنی لایهی ۵، جداگانه آمده است:
توزیع ۵۳ الکترون ید در لایههای K تا O:
هالوژنها عناصر گروه ۱۷ هستند؛ نافلزهای بسیار واکنشپذیری که با فلزها ترکیبهای نمکی میسازند.
عدد اتمی ید (I) برابر ۵۳ است؛ یعنی هر اتم آن ۵۳ پروتون دارد.
آرایش الکترونی ید (I) بهصورت 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ 3d¹⁰ 4s² 4p⁶ 4d¹⁰ 5s² 5p⁵ است؛ بهصورت فشرده [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p⁵ و لایهی آخر آن 5s² 5p⁵ است.
نماد شیمیایی ید حرف I است و نام انگلیسی آن Iodine است.
ید در دورهی ۵ و گروه ۱۷ قرار دارد و از دستهی «هالوژن» است.
جرم اتمی ید حدود ۱۲۶٫۹ (بر حسب یکای جرم اتمی) است.
حالت مادهی ید در شرایط استاندارد جامد است.
از کاربردهای ید میتوان به ضد عفونی، عکاسی و هورمون تیروئید اشاره کرد.
ید توسط برنار کورتوا در سال ۱۸۱۱ کشف شد.
