منیزیم با نماد Mg (به انگلیسی Magnesium) عنصر شمارهی ۱۲ جدول تناوبی و از دستهی «فلز قلیایی خاکی» است. جرم اتمی آن حدود ۲۴٫۳۰۵ و حالت مادهی آن در شرایط استاندارد جامد است. این عنصر در دورهی ۳ و گروه ۲ جدول تناوبی قرار دارد و الکترونهای آن در لایههایی بهصورت ۲، ۸، ۲ چیده شدهاند. آرایش الکترونی فشردهی منیزیم برابر [Ne] 3s² است. کاربردهای شناختهشدهی منیزیم شامل آلیاژهای سبک، قرص ضد اسید معده و آتشبازی است.
آرایش الکترونی منیزیم (Mg) با ۱۲ الکترون بهصورت زیر است. لایهی آخر، یعنی لایهی ۳، جداگانه آمده است:
توزیع ۱۲ الکترون منیزیم در لایههای K تا M:
فلزهای قلیایی خاکی عناصر گروه ۲ هستند؛ فلزهایی واکنشپذیر، سختتر از فلزهای قلیایی و با نقطه ذوب بالاتر که معمولاً یون با بار مثبت دو میسازند.
عدد اتمی منیزیم (Mg) برابر ۱۲ است؛ یعنی هر اتم آن ۱۲ پروتون دارد.
آرایش الکترونی منیزیم (Mg) بهصورت 1s² 2s² 2p⁶ 3s² است؛ بهصورت فشرده [Ne] 3s² و لایهی آخر آن 3s² است.
نماد شیمیایی منیزیم حرف Mg است و نام انگلیسی آن Magnesium است.
منیزیم در دورهی ۳ و گروه ۲ قرار دارد و از دستهی «فلز قلیایی خاکی» است.
جرم اتمی منیزیم حدود ۲۴٫۳۰۵ (بر حسب یکای جرم اتمی) است.
حالت مادهی منیزیم در شرایط استاندارد جامد است.
از کاربردهای منیزیم میتوان به آلیاژهای سبک، قرص ضد اسید معده و آتشبازی اشاره کرد.
منیزیم توسط جوزف بلک در سال ۱۷۵۵ کشف شد.
